Ateşi Yakan Kor

Bir at?ş yaxdığına yanğınım deyir ?lb?t...
Ey xarıyla h?sr?timi alovlandıran sevgili, at?şi d? yandıracaq bir qor olur, n?hay?t.
D?rdimi kağızlara anlatmaq, yanğınımı sözl?rl? paylaşmaq bir f?r?hlik verir q?lbim?.
İçimi tök? bilm?dim heç bir şeir?, anlada bilm?dim eşqimi heç bir yazıya, kifay?t etmir sözl?r, amma ?hvalım anladır halımı.
Çölüms?n m?nim, s?n? yağmaq, s?ni eşq?, s?ni sevinc? doyurmaq ist?yir q?lbimd?n b?sl?n?n x?yal buludlarım. Dünyada bunu bacara bilm?s?m, uqbada gerç?kl?şdir?c?y?m t?x?yyüll?rimi.
İzahı yox ki, izah edim, s?rh?ddi yox ki, s?rh?ddini mü?yy?nl?şdirim eşqin... H?r baxışıyla q?lbimi ?ll?rind? ?rid?n sevgili!
Yoxluğumu varlığıyla ?n göz?l s?hraya çevir?n çöl, h?r ?sm?yiyl? m?ni yandırıb özün? b?nd? eyl?y?n yel.
S?ninl? al?m başqa bir m?naya, s?ninl? t?bi?t başqa bir hala bürünür v? s?ninl? q?lbim xoşb?xtlikd?n ölür.