Bir Yalnızlık Metaforu Olarak Penguen

Bazı yollar yanlış değildir.
Sadece ağırdır.
İnsan çoğu zaman yanlış bir yerde değildir;
doğru sandığı yerde fazla uzun kalmıştır.
Penguenin yürüyüşü bu yüzden insanı sarsar.
Çünkü o yürüyüş bir hedefe değil,
bir tahammülsüzlüğe doğru atılmış gibidir.
Mantık bu sahnede işe yaramaz.
Mantık geriye dönüp konuşur.
O anın içinde değil,
sonrasında cümle kurar.
İnsan hayatındaki en keskin değişimler
akılcı kararlar olarak başlamaz.
Daha çok bir iç sıkıntısı gibi ortaya çıkar.
Adı konmaz.
Erkenden bastırılır.
Ta ki şu düşünce netleşene kadar:
Ben bu tempoda, bu biçimde, bu ağırlıkla devam edemiyorum.
Bu bir isyan değildir.
Ama uyum da değildir artık.