Biterken Çıkan Ses

Bitişler çoğunlukla sessiz değildir; kimi zaman bir göktaşının çarpışında, kimi zaman bir kebapçı dükkânında tükenen dönerin ardından, kimi zaman da bir kalbin iç çekişinde yankılanır. Hüseyin Kural, yeni şiir kitabı Biterken Çıkan Seste bitişlerin izini sürüyor: Kitaptaki şiirler, bir bitişten kalanları bırakıyor avuçlarımıza, bir kaybın ardından duyulan sesi yankılıyor: bir gün kalmayacak hiçbir şey senden ve Chaplin'den / nerenden tutacaklar seni kaybolunca belki de sesinden"
Biterken Çıkan Ses, bitişin kaçınılmazlığını kabullenirken, her bitişin aynı zamanda yeni bir başlangıç olduğunu hatırlatmaktan geri durmuyor. Hücumda Yalnızın ve Kalmak İsteyenler İçin Basit Bir Kaçış Planının atak şairi Hüseyin Kural, yeni kitabı Biterken Çıkan Seste, sesin ve sessizliğin, kalışın ve gidişin, yenilginin ve direnişin şiirini okurla buluşturuyor.

Kitabın Önsözünden:

Yok oluşta dünyaya çarpan göktaşının çıkardığı sesin yanında dünya için küçük bir başlangıç sayılan insanın sesi nedir ki.
Buraya kadar öğrendiğimiz kadarıyla söyleyebiliriz ki; başlangıçlar sessiz, bitişler çok gürültülü oluyor. Fakat bu satırların yazarı yine dünyaya kafa tutuyor ve başlarken de bangır bangır bir gümbürtü koparmayı deniyor.
Çünkü ancak şiir dinozorlara, nehirlere, bulutlara ve romantik günbatımlarına küçük bir teselli vererek onların duyulmayan sesi olabilir.
O ses belki de onları bir göktaşından bile koruyabilir.
***
"Biterken çıkan ses olmalı ki şiir, bitmek için sıra bekleyen, can atan ne varsa bitmemek için çabalamalı."

Kitaptan tadımlık alıntılar:

bir şehrin tarihini kim yazarsa yazsın
büyük bir çabadır büyük yenilgiler
büyük şarkılar büyük harfler gerektirir
bilir bunu tarih denilen büyük bezirgân

konuşuldu elbet tüm bunlar
bıkkınlıklar ve bıkkınlıkların da bir tarihi olduğu
(Dünyanın bütün tereddütleri şiirinden)