Emanet Aşk

Yıllar önüme her "keşke" dediğimde bir tuğla daha koydu.
Keşke'lerim çoğaldıkça artık önümde kocaman, aşılamayacak bir duvar örülmüştü.

Ta ki, o duvarın arkasından "Bir El" bana uzanır da tutarsa,
Ancak o zaman keşke'lerden örülü o duvarın arkasına geçebilirdim.
O duvarın arkasında beni ne beklediğini yıllar bana geçen her bir gününde fısıldadı.

Ben bunu zaten biliyorum.

Ama yolun sonunda bana o el asla uzanmayacak. Bunu şimdi görebiliyorum...