Gölgede Kalanlar: Zeytin Sızısı

Bazı hikâyeler vardır; yalnızca anlatmaz, hesap sorar.
Gölgede Kalanlar: Zeytin Sızısı işte tam da böyle bir roman.

Bu kitapta bir zeytin ağacının gövdesinden süzülen sızı, yalnızca doğanın yarası değildir; suskun bırakılan insanların, bastırılan vicdanların ve gücün gölgesinde kalan hakikatin sızısıdır. Bir beldede başlayan hikâye, aslında hepimizin tanıdığı bir düzeni anlatır: İktidarın, korkunun ve çıkarın iç içe geçtiği; hukukun eğilip büküldüğü, itiraz edenlerin yalnızlaştırıldığı bir düzeni…

Seyfettin Demirkıran, bu romanda okuru kolay cevaplarla rahatlatmıyor. Aksine, soruların tam ortasına bırakıyor. Kim suçlu? Kim masum? Sessiz kalan mı daha sorumlu, yoksa konuşup bedel ödeyen mi? Bir zeytin ağacının kesilmesiyle bir insanın susturulması arasında gerçekten fark var mı?
Zeytin Sızısı, politik bir gerilimin romanı olduğu kadar, ahlaki bir yüzleşmenin de metni. Doğa talanı ile insan onurunun aynı çarkta öğütüldüğünü gösterirken, okura şunu hatırlatıyor:

Gölgede kalanlar yalnızca kaybedenler değildir; bazen gölgeyi büyütenlerdir de.

Bu kitap, taraf tutmuyor. Ama tarafsız da kalmıyor.

Çünkü bazı hikâyeler, tam da bu yüzden yazılır.