Hasret - Şiirler 1

Köklerden yeşereli hasretim
Vazgeçmeyecek gu¨ne bu¨yu¨r gayretim
Önu¨m sıra onlar ki birer ışık
Yolumdur yolları o bu¨yu¨klerin

Bu¨yu¨yen namusumuzun savaşı
Barışa, özgu¨rlu¨ğe sımsıkı yeminli
Sırat-ı Mu¨stakim u¨zere
Kalkacak eller kılıca

Parlayan gözlerimiz gözlerinizden
Can sunduğunuz Tevhid'den
Can bulur gönu¨llerimiz
Eller ki boş dönmemiş Peygamber'den
Kabul görmu¨ş çiçeklerin
Gönlu¨nle sunduğun canla
Bir kez daha dirilmiş Medine halkı
Senden esirgenmeyen o cevapla
Destanını yazmışsın
Direnişin dönu¨şmu¨ş Dirilişe
"Ateşten" geçmişsin "sudan" geçer gibi
Gördu¨k ki o hasret
Ezelî-ebedî dosta götu¨rmu¨ş

Bu yaşamın destanını yaşamışsın
Doğuşun, savaşın, sabrın, zaferin
Destanını yazmışsın özgu¨rlu¨ğu¨n
Gu¨n ve gece hasretimiz depreşir
Yırtıldı yırtılacak kara bulutlar
Göru¨ndu¨ göru¨necek gökyu¨zu¨
Dostlar duyacak
Görecek du¨şman
Gazavatımız
Zaman ve gu¨n doğumu
Apaydınlık doğacak kıyamımız
Açıldı mı besmele ile silah
Şaşmayacak hedefi ne bir mermi ne kılıç
Aydınlanacak zindanlar
Aydınlanacak vatan
Çağlayan nehirlerin kavuşacak zemzeme
Açılacak Kafdağı'nın kapıları gu¨neşe