Kahkaha Gibi Karanlık

Kader bazen insanı okşamaz;
önce ensesine sert bir tokat patlatır, sonra alaycı bir sesle
hadi bakalım, şimdi gül de görelim der.
İşte Meconun hikâyesi tam burada başlar.
Aşkın yanlış kapıda beklediği, paranın yanlış ceplerde terlediği, talihin göz kırpmak yerine
insanın suratına hoyrat bir kahkaha savurduğu yerde...
Meco, Anadolunun Don Kişotudur:
Ne tam kahraman ne de tam mağdur.
Yel değirmenlerine değil;
yoksulluğa, tutkularına ve yanlış umutlarına saldırır.
Kahkaha Gibi Karanlık,
bir adamın düştüğü çukuru değil;
o çukurun dibinde bile
hayatla dalga geçebilme inatçılığını anlatır.