Kan İttifakı

Bazı ittifaklar kanla yazılır, bazıları gözyaşıyla bozulur. Yerini ise mezarlar alır.
İki düşman ailenin varisi olarak doğdum. Biri boynumdaki zümrüt yeşili kolyeydi, diğeri ise Koriz Kansoydu. Kaderimin iki kapısı arasında sıkışıp kaldığımda, seçim yapmak zorundaydım: ya babamın güvenini koruyacaktım ya da hayatını kurtaracaktım. Ama bu dünyada seçimler bedel ister; kimisi kanla, kimisi yeminle ödenir.
Kaçırılıp işkence gördüğüm o ormanın karanlığında, maskeli adamın bana fısıldadığı o sözü hiç unutmadım: Güç, merhametle gelmez. O gece çocukluğumu gömdüm ve küllerinden yeni bir kadın doğdu. Şimdi, liderler masasında oturan o kadınım. Ama geçmişin gölgeleri peşimi bırakmıyor.
Soyadımın ağırlığı omuzlarımda, kırık kalbim ise ellerimde. Bir yanda ihanet, diğer yanda aşk; arasında kaldığım bu savaşta, kendi kurallarımı koyacağım. Bu evlilik bir ittifaktı ama hissettiklerim bir yalandan fazlası. Kimin kazanacağını, kimin kaybedeceğini bilmiyorum. Tek bildiğim, bu savaşın gelini artık korkmuyor.
Her kan bir yeminle yazılır, yeminler ise mezarlıklara gömülür.