Kitlelerin Psikolojisi

Gustave Le Bon'un 1895 yılında yayımlanan Kitlelerin Psikolojisi (Psychologie des Foules), modern sosyoloji ve sosyal psikolojinin kurucu metinlerinden biri kabul edilir.
1. Kitlenin Zihinsel Birliği (Kolektif Zihin)
Le Bon'a göre bir araya gelen bireyler, sadece bir toplam değil, yeni bir varlık oluştururlar. Bu psikolojik kitle içinde bireysel zekâ ve karakter kaybolur; yerini kolektif bir bilinçaltı alır.
• Bilinçli Kişiliğin Kaybolması: Eğitimli bir profesör ile bir sokak satıcısı kitle içindeyken aynı ilkel dürtülerle hareket eder.
• Duyguların Bulaşıcılığı: Tıpkı bir hastalık gibi, kitle içindeki bir duygu veya fikir hızla yayılır ve birey bu akıntıya karşı koyamaz.
• Telkine Yatkınlık: Kitleler hipnotize edilmiş bir kişi gibidir; dışarıdan gelen bir komuta veya imaja sorgusuz sualsiz itaat ederler.

2. Kitlelerin Temel Özellikleri
Le Bon, kitlelerin düşünce yapısını çocuksu ve ilkel olarak tanımlar:
• Muhakeme Yoksunluğu: Kitleler mantıksal kanıtlarla değil, imgelerle (görsel hafıza) düşünür. Onlar için bir olayın gerçekliği değil, uyandırdığı dehşet veya ihtişam önemlidir.
• Hoşgörüsüzlük ve Muhafazakârlık: Kitleler otoriteye tapar; zayıf gördükleri lidere karşı zalim, güçlü gördüklerine karşı ise kölece itaatkârdır. Değişimden korkar ve yerleşik geleneklere bağlı kalırlar.
• Aşırılık: Kitlelerde orta yol yoktur. Bir şeye ya tam inanırlar ya da ondan nefret ederler. Şüphe duyma yetenekleri yoktur.

3. Liderlerin Sevk ve İdare Yöntemleri
Kitleleri yöneten liderlerin (sevk edicilerin) kullandığı üç temel araç vardır:
1. Dizginsiz Olumlama (İddia): Hiçbir kanıt sunmadan, bir fikri sürekli ve sert bir şekilde iddia etmek.