Mutemet

Bir hekimin adı kurumsal unvanının sınırlarını aşarak kent hafızasına yerleşmişse nesiller boyunca Mutemit bey diye anılıyorsa bu, biyografik bir kaydın değil, kolektif bir hafızanın işaretidir. Abidin Çevik ve Ali Eren Demirin bu çalışması, 1951-1973 yılları arasında Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi başhekimliğini yürüten Dr. Mutemit Yazıcının yaşam öyküsünü merkeze alırken çok daha katmanlı bir soruyu izler: Cumhuriyet modernleşmesinin merkezden çevreye aktardığı bilgi ve kurumsal pratik, Anadolunun toplumsal dokusunda nasıl dönüşüme uğrar? Tuncelinin Pülümür ilçesinde teğmen-hekim olarak 1938in ağır atmosferini yaşayan, ardından Susurlukta hükümet tabipliği yapan ve Bakırköyde psikiyatri ihtisasını tamamlayan Yazıcının öyküsü; disipliner iktidar, biyopolitik yönetim ve toplumsal hafızanın seçici inşası üzerine, kusursuz bir kahraman anlatısından özenle kaçınan bir okuma sunar.