Ölüm Yalnızlık İster

Her gece yürürüm sessiz karanlıklara
Korkusuz dolaşırım kollarımda sen
Kaçsam kendimi vursan yollara
Kim tutar beni yanlışlardan

Tut ki yanımdasın benimle
Kimse tutamaz yürek yarası ta derinde
Kabuk bağlamış kanamaz ama
Ne bilirsin ki sen huzursuz uykunda

Düşünmemenin çaresi olmuş olsa
Bu kadar filozof neden doğar usulca
Sen yokken oysaki yanımda
Hiç olamazsın ki bu kahpe dünyada

Gelsen varsan türküme
Ağlasa sazlar kopsa teller çılgınca
Aşıklar atışsa durmadan zalimce
Ama hilal çıkmış sigaramın dumanın da...