Ruh Yorulunca

İnsan bazen bedeninden önce ruhuyla yorulur...
Kalabalıkların içinde sessizleşir, konuşurken eksilir, gülerken bile içindeki kırgınlığı saklar.
Çünkü ruhun yorgunluğu görünmez; ne bir yara izi vardır ne de bir sesi...
Ama insan en çok oradan incinir.
Bu kitap, tam da o görünmeyen yorgunlukların içinden doğdu. Sustuklarımızın, gecelere bıraktığımız
duaların, içimize gömdüğümüz kırgınlıkların ve yeniden ayağa kalkma çabasının satırlara dönüşmüş halidir.
Eğer bir gün kendimizi eskilmiş, kırılmış ya da yorgun hissederseniz, bilin ki ruh da mevsim değiştirir.
Ve her kışın içinde saklı bir bahar mutlaka vardır.

Kendini ihmal etmek, insanın kendine yaptığı en büyük haksızlıktır.