Said Nursi Düşüncesinde Eğitim, Bilim, Öteki ve Dünya-Ahiret Tasavvuru

Bu eser, İslam eğitim geleneğinin zengin mirasını Said Nursinin özgün düşünce sistemiyle birleştirerek, günümüz din eğitimi, bilim felsefesi ve toplumsal meselelerine dair yeni ufuklar açmayı hedeflemektedir. Hz. Peygamberin Darül Erkamında başlayan ilim ve irfan yolculuğu, Ashab-ı Suffanın mescid halkalarıyla devam etmiş, Nizamiye Medreseleriyle kurumsallaşmış, Selçuklu ve Osmanlı medreseleriyle zirveye ulaşmıştır. Bu köklü gelenek, yalnızca bilgi aktarımını değil, aynı zamanda insan yetiştirmeyi, toplum inşa etmeyi ve hakikate ulaşma yolculuğunu kendine misyon edinmiştir.

Bu çalışmanın temel amacı, Said Nursinin eğitim anlayışını, bilim felsefesini, dinlerarası iletişim yaklaşımını ve dünya-ahiret tasavvurunu tevhid merkezli bir okuma ile derinlemesine incelemektir. Said Nursinin düşünce sistemi, yalnızca geçmişe ait bir miras değil, aynı zamanda geleceğe dair bir vizyon sunmaktadır. Çağımızın en önemli sorunlarından biri, bilginin anlamdan kopması, eğitimin araçsallaşması ve değerlerin erozyona uğramasıdır. Modern eğitim sistemleri, bireyi ekonomik bir üretim birimi olarak yetiştirmeye odaklanırken, insan-ı kâmil idealini ihmal etmektedir.

Bu kitapta, Said Nursinin düşünce dünyasını dört temel eksen üzerinden ele alıyoruz: Eğitim, Bilim, Dünya-Ahiret Tasavvuru ve Öteki ile yani Müslümanlar dışında kalanlarla, özellikle Mevlana ve Said Nursi üzerinden Hristiyanlarla nasıl bir tutum geliştirmemiz gerektiği sorusudur. Bu dört alan, birbirinden bağımsız konular değil, Nursinin tevhid merkezli düşünce sisteminin farklı tezahürleridir. Tevhid, yalnızca Allahın birliği anlamına gelmez; aynı zamanda evrendeki, bilgideki, insandaki ve toplumdaki bütünlüğü, tutarlılığı ve uyumu ifade eder.