Sosyal Politika ve Kalkınma Paradigmasının Dönüşümü Odağında Türkiyede Sosyal Belediyecilik

Kentlerin yalnızca mekansal değil, aynı zamanda sınıfsal ve siyasal mücadelelerin düğümlendiği alanlar olduğunu hatırlatan bu çalışma, Türkiyede son otuz yılda tartışmasız biçimde hegemonik bir konuma yükselen sosyal belediyecilik modelini mercek altına alıyor. Aynur Demirli, yaygın kabulün aksine bu modeli ne yerel bir özgünlük anlatısına indirger ne de yalnızca yoksullukla mücadele söylemi üzerinden okur. Aksine, sosyal belediyeciliği neoliberal kalkınma paradigmasının yeniden ölçeklenmiş bir uzantısı olarak konumlandırarak, yerel yönetimlerin dönüşen işlevlerini küresel dinamikler bağlamında çözümler. Yedi büyükşehir belediyesinin faaliyet raporlarına dayanan kapsamlı inceleme, bu modelin üç temel eksen üzerinde yükseldiğini gösterir: Sosyal politikanın dezavantajlı gruplara indirgenmesi, yerel kalkınma adına sermaye birikiminin desteklenmesi ve toplumsal yeniden üretimin belediyeler eliyle örgütlenmesi. Demirlinin çalışması, sosyal belediyeciliği romantize eden ya da yalnızca kültürel-dini kodlar üzerinden açıklayan hakim literatüre güçlü bir itiraz niteliğindedir. Bu kitap, belediyeleri bir sosyal sığınak olarak gören iyimser yaklaşımları sorgularken, yerel yönetimlerin aynı anda hem yoksulluğu yöneten hem de sermaye birikimini kolaylaştıran ikili karakterini görünür kılar. Sosyal Politika ve Kalkınma Paradigmasının Dönüşümü Odağında Türkiyede Sosyal Belediyecilik, bu bağlamıyla, yerel siyaseti anlamak isteyenler için olduğu kadar, sosyal politika ve kalkınma tartışmalarına eleştirel bir perspektif arayan okurlar için de vazgeçilmez bir kaynak.