Uzak

içindeki tasavvura tapan insanlar
çöp ve molozdan
mimariler çizdiler kadim bahçelere
şehirler taşıyamadı ağırlığını
göç başladı zahire
poşetler satıldı defilelerde
evlere yağlı boya
yeni perdeler takıldı pencerelere
kimsenin koltuk takımı içine oturmadı sonra
insan çok uzağa gitti
bomboş kaldı sedirler