Bizim Gördüklerimiz Bize Bakarlar

Gördu¨ğu¨mu¨z şey sadece önu¨mu¨zde duran bir nesne midir? Hayır. Gördu¨ğu¨mu¨z şeyin içinde bize bakan bir şey vardır.
Görme eylemi ikiye yarılır. Bu yarılma kaçınılmazdır. Gördu¨ğu¨mu¨z şeyi bize bakan şeyden koparıp ayırır.
Georges Didi-Huberman bu kitapta görmenin paradoksunu ele alır. İnanç ve totoloji ikilemini aşar. Minimalist heykelin basit hacimlerini inceler. Donald Judd, Robert Morris ve Tony Smith'in eserlerine bakar. Bu eserler sadece geometrik birer nesne değildir. Siyah bir ku¨p bize bakar. Boşluğu, kaybı ve ölu¨mu¨ gösterir.
Görme eylemi insan bedenlerinin hacmine çarpar. Görmek, kaybetmek demektir. Sanat imgeleri çifte bir mesafe yaratır. Bu mesafe aura niteliğindedir. Walter Benjamin'in diyalektik imgesi burada yeniden okunur.
Mezarın hacminden minimalizmin ku¨plerine, Freud'un makarasından Benjamin'in aurasına ve Kafka'nın kapısına uzanan bu kitap görselin diyalektiğidir. Apaçıklıkların oyununu bozar. Antropomorfizm, geometri ve tekinsizlik u¨zerine bir araştırmadır. Göru¨nu¨ru¨n kaçınılmaz kipi u¨zerine yazılmış çarpıcı bir metindir.
Kısacası, çağdaş sanat kuramının kurucu metinlerinden biridir.