Dağılmalar

"İnançsız biri değildim; inancı kaybolmaya başlayan biriydim. Beniöne su¨rmu¨ş çocukluğum vardı. Bir kentim yoktu. Kenti olmayaninsan ne yazabilirdi ki? Son cu¨mlesinin ru¨zgârın sesi olduğunubildiğim kitabımın önceki cu¨mlelerinin ne olduğunu bilmiyordum.Annem haklıydı: Yazamayacaktım. Üzerinden silginin acımasızcageçtiği u¨ç harfli bir kelimeydim: Ben."Mahsum Ece, Dağılmalar'da yer alan öyku¨lerinde şimdiki zamanı vegeçmişi birbirinden ayıran çizgiyi yok ediyor, böylece karakterlerininhafızaları, labirentlerle dolu ve çok renkli bir du¨nyaya dönu¨şu¨yor.Masalsı gu¨nleri köy yollarının çamuruna bulananlar, baktıkları heryerde kendilerini görmek isteyen politikacılar, bu¨yu¨kşehirlerdevakitlerini birbirlerinin u¨stu¨ne yığan modern zaman insanları,du¨nyanın bir köşesinde unutulmayı hayat sananlar, hayat nedirbilmeyenler...
Mahsum Ece, ilk kitabında özgu¨n bir ses yaratıyor. Dağılmalar, hiçbitmeyen du¨şlere, hiç bitmeyecek bir ek...