Dar Ağacına Astım Şiirlerimi

İnsanlık tarihi kadar eski ve derindir acılarımız. Ve bu nedenledir ki bir türlü kabuk bağlamaz, dikiş tutmaz yaralarımız.
Hasreti biten kırlangıcın yürek atışı kadar coşkulu,
Aşkını icraya düşüren bir pejmürde kadar
Tedirginim şimdi.
İnat olsun diye değil,
Darağacına mecburiyetten astım şiirlerimi.
Sevdalarına pranga vurulan bir coğrafyanın
Karnına mayınlar döşenmiş dağlarında
Boy veren bir karanfilim.
Bebelerine savaş oyunları dayatılan
Yangınlardan geliyorum.
Şimdi durup dururken
Cellâdımın sofrasına meze yaptırma beni.
Sürgünlere sal,
Dağlara taşlara çal,
Uçurumlardan at.