Fesi Düşürmeden

Pakrat Estukyan dolu dolu yas¸adıgˆı hayatını anlatıyor. Yu¨z yıl o¨nce ailesininugˆradıgˆı zulu¨mle bas¸layarak iki kus¸ak geriye gidiyor; ailenin I·stanbul'a gelis¸i,"herkes ic¸in gurbet olan" bu s¸ehirde ko¨k salıs¸ıyla devam ediyor. I·stanbul'unc¸es¸itli semtlerinde gec¸irdigˆi do¨nemleriyle kendi zamanının I·stanbulu'na ıs¸ıktutarken, okulda, is¸ hayatında, sosyal hayatta kars¸ılas¸tıgˆı zorlukları anlatıyor,yas¸adıgˆı mutlulukları da es gec¸miyor. Sayat Nova korosuyla mu¨zigˆe olantutkusunu, Agos'ta verdigˆi mesaiyle yazıya olan bagˆlılıgˆını ve aynı zamandaher s¸eye ragˆmen ayakta kalma mu¨cadelesini go¨steriyor. Estukyan, kendideyimiyle "bu¨yu¨k insanların" tarihinden sıyrılıp, kendi tarihini anlatırkenaslında bir toplulugˆun, bir s¸ehrin, hatta bu¨tu¨n bir u¨lkenin tarihine de ıs¸ıktutuyor.

"Yas¸amım boyunca ugˆradıgˆım yoksunlukların, zorlukların, magˆduriyetlerinhic¸birinden iz kalmadı. Yas¸andıkları anlarda bu¨yu¨k acılara yol ac¸an bir yıgˆıns¸eye kars¸ı asla 'kes¸ke' demek zorunda kalmadım. Yu¨zu¨me kapanan herkapının ardından ac¸abilecegˆim bir yenisini buldum. Babamın kirvesi oldugˆusevgili Harutyun Kes¸is¸yan'ın 'C¸ok yukarı bakma, fesin du¨s¸er' so¨zu¨ daha o¨ncede bahsettigˆim gibi bende adeta bir yas¸am felsefesine bu¨ru¨ndu¨. Bu¨yu¨khırslar edinmedim. Heves edip de kavus¸tuklarımın kıymetini ise hep bildim."